Kralingen.nl
Voor alle inwoners
 
fotos/A222_1_802_20081Kc.jpg


 

grijs1

grijs3

grijs2



[1524]

Kralingen.nl Voorbijganger

Een rubriek van Jacques Beket.

Columns, zoals eerder verschenen in De Ster

2008

Één januari 2007 had ik mij behoorlijk op dat aankomend jaar verheugd. Een trouwerij in het verschiet, evenals het opa-schap, een weekendje Berlijn, een mooie reis naar India enz enz. Nu, aan het begin van 2008 staat er een nog totaal onbekend jaar op mij te wachten.
 
fotos/A222_0_802_20082Kc.jpg


 

Ik probeer in de toekomst van 2008 te kijken, maar constateer alleen een dichte mist. Nog geen enkel vakantieplan of ander spectaculair ding in zicht. Dat komt natuurlijk door mijn rug, die hoewel aan de beterende hand, nog niet is genezen. Alhoewel, het gaat nu elke dag een beetje beter en woensdag ben ik voor het eerst een paar uur in de kapsalon geweest. Achter de wasbak staan is er nog niet bij, want dan moet ik te langdurig voorover gebukt staan. Dat lukt echt niet.

Maar in dit nieuwe jaar is er toch wel wat nieuws. Mijn vrouw gaat ’s woendags bij mijn dochter (ze woont in Fascinatio, Capelle a/d IJssel) oppassen op de tweeling Nick en Bo. Ze zijn nu vijf maanden en beginnen behoorlijk te spartelen. Woensdag was ik er ook even bij en we besloten even te gaan wandelen met de tweeling. Dat vindt mijn vrouw natuurlijk leuk, even pronken met de tweeling. Dan kom je mensen tegen die in de kinderwagen gluren en die dan vertellen dat het een leuke tweeling is. Prompt beginnen die mensen daarna meteen over hun eigen kinderen te vertellen, maar dat mag, dat hoort erbij.

Twee kinderen in jasjes wurmen. Twee mutsjes op. Twee kinderen in de dubbele kinderwagen leggen. Ik heb mij laten vertellen dat ze heel chic rijden. Het is een dure merk-kinderwagen, The ‘Urban Jungle’ van rond de 1400 euro. Maar ik zeg er niets van. Iedereen doet het op zijn manier, kinderen groot brengen. Voordat dit brede bakbeest met zijn lading buiten staat ben je wel een half uur verder. Eindelijk staan wij buiten en lopen met de kinderwagen door de straten van Fascinatio. Het is bitter koud, de wind giert langs de huizen en er is geen mens te zien. De wijk Fascinatio is één grote slaapstad. Overdag is het volkomen uitgestorven. Er wonen alleen maar twee verdieners en er is werkelijk niet één winkel. Na een half uur krijg ik onderkoelingsverschijnselen en verlang naar een gloeiende open haard en een glas rode wijn. Op de terugweg hebben we wind tegen en deze striemt in onze gezichten. Wat een armoede. Dit hadden wij ons toch heel anders voor gesteld. Als we eindelijk binnen zijn en de voordeur achter ons dichtslaan blijken de kleintjes in diepe slaap. Daar doen wij nu al die moeite voor.



zoeken
service
archief van deze rubriek:

rubrieken
ads



ads


ads
 
sluiten X