Kralingen.nl
Voor alle inwoners
 
fotos/A233_1_817_Sonja_01.jpg


 

 
fotos/A233_2_817_Sonja_03.jpg


 

 
fotos/A233_3_817_Sonja_03.jpg


 

 
fotos/A233_4_817_Sonja_10.jpg


 

 
fotos/A233_5_817_Sonja_04.jpg


 

 
fotos/A233_6_817_Sonja_05.jpg


 

 
fotos/A233_7_817_Sonja_06.jpg


 

 
fotos/A233_8_817_Sonja_09.jpg


 



[1810]

Kralingen.nl Voorbijganger

Een rubriek van Jacques Beket.

Columns, zoals eerder verschenen in De Ster

Sonja

Sonja Manck stopt er mee. En dat vind ik jammer, maar zo is het leven. Ik heb haar heel wat keren mogen fotograferen voor een advertentie t.b.v haar lektuurwinkel in de Lusthofstraat en ondanks dat Sonja geen twintig meer is, stond zij altijd fris en vrolijk op de lichtgevoelige plaat.
 
fotos/A233_0_817_Sonja_02.jpg


 

Sommige mensen hebben dat en dat is prettig fotograferen. Sonja heeft ook over de meeste onderwerpen een gefundeerde mening. En dat is weer prettig discussiëren. Ik was benieuwd of Sonja thuis ook bedolven is onder de boeken, dus zocht ik haar op in haar woning in Kralingen.

En inderdaad, ook thuis heeft zij een scala aan boeken. Als Sonja met de thee binnenkomt vertelt ze: ,,Boeken hebben voor mij nog steeds iets magisch. Je pakt een boek en een andere wereld gaat voor jou open, vaak een droom wereld. Waar je ook bent, de schrijver leidt je naar bijzondere oorden. Door de jaren heen ben ik boeken ook lekker gaan vinden om te ruiken.

Het liefste lees ik boeken van vrouwelijke schrijfsters. Al die stoere mannenpraat, daar heb ik niets mee. De mooiste combinatie voor mij is een schrijfster die schrijft over haar gevoelens, over de natuur en de mystiek.

Toen ik jaren geleden met mijn vriend, die toen zelf een boekenzaak had, door de Lusthofstraat liepen, kochten wij een ijsje in de ijszaak op nummer 39. Daarnaast stond een pand leeg en ik in een impulsieve bui heb ik het gehuurd en ben ook een boekenzaak begonnen. Later moest dat pand worden gerenoveerd en ben ik verhuisd naar het huidige nummer 43.

Het is een hele leuke tijd geweest maar nu na zoveel jaren was ik het ineens zat. Niet de boeken, maar wel de boekenzaak. Het had voor mij geen uitdaging meer. Als ik aan de zaak dacht werd ik al moe. Dat is niet goed en omdat ik nu toch mijn AOW krijg besloot ik te stoppen.”

,,Je gaat achter de geraniums zitten? “

,,Dat was ik eigenlijk wel van plan, maar mijn vriend Gert heeft mij op andere gedachten gebracht. Hij wilde aanvankelijk een huis in Normandië om in de zomer in te wonen en te verhuren. En nu hebben we uiteindelijk een knots van een huis gekocht in Zweden. Een vrijstaand huis, midden in een oase van rust met een fantastisch uitzicht en 10 kamers, die wij over hebben om te verhuren voor ‘bed & breakfast’. Ik wist niet dat het in Zweden zo ontzettend mooi was. Een bijna onwerelds mooie natuur en een beetje mystiek. Ik was er meteen verliefd op. En nu heb ik ook weer zin om iets te doen. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging en dit is het geworden.´´

Als ik afscheid van haar neem roept zij, met het leerboek Zweedse taal in haar hand, mij na: ,,Tack så mycket alla och kanske vi ses i Sverige på semester, hej då!``



zoeken
service
archief van deze rubriek:

rubrieken
ads



ads


ads
 
sluiten X