Kralingen.nl
Voor alle inwoners
 
fotos/A235_1_819_kroeg_kl.jpg


 

grijs2

grijs3

grijs2



[1712]

Kralingen.nl Voorbijganger

Een rubriek van Jacques Beket.

Columns, zoals eerder verschenen in De Ster

Kroeg

Ik kom wel eens in de kroeg. Daar is het soms leuk, soms ook heel saai. Ik kan niet wachten tot het leuk wordt. Als het niet leuk is, dan ben ik meteen weg.
 
fotos/A235_0_819_kroeg_kl.jpg


 

Ik kom binnen, kijk in het rond en met de deurkruk nog in de hand, schat de situatie in. Alleen twee eenzame hangfiguren aan de bar met drie lege krukken er tussen. De ellebogen op de bar. Je voelt dat de innemers het laatste half uur niets hebben gezegd en alleen glazig voor zich uit hebben gestaard. Daar komt zelfs geen ON-zinnig woord uit. Ik draai mij om en ben weg.

Wanneer vind ik het leuk in de kroeg? Als er mensen zitten waar ik een leuk gesprek mee kan voeren. Dat biertje lust ik ook wel, daar heb ik echt geen moeite mee. Maar ik ben nog nooit naar de kroeg gegaan omdat ik trek had in bier.Ik had trek om gezellig te ouwehoeren.



Soms twijfel ik wel eens als ik binnen stap. Is het hier leuk? Ik zie nog niemand die ik behoorlijk ken, maar het zou misschien nog wel leuk worden als ik een bier bestel. Die twijfel is mijn slechtste eigenschap, dan sta ik bij de deur te aarzelen. Na een volle minuut twijfelen durf ik mij niet meer om te draaien en stap toch naar binnen. Dan bestel ik toch maar een bier. Ik kijk om mij heen. Dit wordt niets, geen enkele spanning in de lucht. Ik wil weg maar mijn bier komt er al aan. Te laat dus. Dan zoek ik maar een krant, meestal ligt er alleen een Metro, want aan lezen wordt geen cent besteed. Zodra mijn bier op is vlucht ik weg.



Soms wordt je bij binnenkomst al meteen begroet. ,,Hé, daar komt de man van de Ster.” roepen ze dan. Dan wordt er een grap gemaakt, meestal ten koste van mij of de krant en er wordt mij wat te drinken aan geboden. Men wil mij iets vertellen dat, volgens de spreker, absoluut in de Ster moet. Ze vinden het zelfs onbegrijpelijk dat het er al niet in heeft gestaan. ‘’Jij werkt bij de krant, dan had je dat toch moeten weten?” krijg ik dan te horen.

Dan zit je meestal goed. Dan wordt het gezellig. Dat ouwehoeren gaat overigens nog makkelijker als je twee bier op hebt. Dus is het volgende rondje voor mijn rekening. Meestal verlaat ik uren later zo’n café in een uiterst goede stemming met de overtuiging dat het leven nog niet zo slecht is, dat vijf bier eigenlijk iets te veel was, maar dat het nog net kan.









zoeken
service
archief van deze rubriek:

rubrieken
ads



ads


ads
 
sluiten X