Kralingen.nl
Voor alle inwoners
 
fotos/A240_1_827_Versierd.jpg


 

grijs1

grijs1

grijs1



[1362]

Kralingen.nl Voorbijganger

Een rubriek van Jacques Beket.

Columns, zoals eerder verschenen in De Ster

Versierder

Zondagmiddag, het miezert. Zij zit alleen aan een tafeltje met een sherry in een troosteloos café in Kralingen in haar troosteloze mantelpakje en staart voor zich uit.
Het uitzicht is ook troosteloos: Het regent. Natte auto’s staan half op de stoep geparkeerd. Een doorgeregende fietser komt voorbij en probeert zijn brilleglazen schoon te vegen om nog iets te kunnen zien. De vrouw in het mantelpakje moet ooit mooi geweest zijn, maar de tand des tijds en de nodige ‘struggle for life’ hebben hun tol geëist. Haar oog- en mondhoeken hangen vermoeid naar beneden.

De barman poetst de glazen op en op de muziek na (André Hazes) is het doodstil in het café. De twee man aan de bar hebben nog helemaal niets gezegd. Een troosteloze stille dag.



Dan zwaait de deur open en stapt hij binnen. Hij heeft een hoed op die met een goedgemikte zwaai aan de kapstok blijft hangen: ,,Da's nog eens goed weer voor een frisse wandeling. En nu een bier! Doe die tweeling ook een biertje. Jongens, dat was een pittige wandeling. Wat is dat Kralingse bos toch mooi."

Of het komt door de windvlaag die hij mee naar binnen neemt, of door zijn vlotte babbel, het is niet te zeggen, maar er is ineens energie in het lokaal. De twee mannen aan de bar strekken hun rug en zeggen zowaar iets terug. De barman geeft een flitsende opmerking en tapt vlug de glazen vol. Wanneer de bestellingen op de bar staan ziet hij de vrouw met de sherry: ,,Hé, paradijsvogeltje, ik had je helemaal niet gezien. Ober, doe nog snel een sherry’tje voor deze schoonheid. Nee, geef maar hier, ik breng hem zelf wel."

En voordat de vrouw aan de sherry nipt, zit hij al gezellig met haar te babbelen. Hij heeft het hoogste woord, maar ook zij ontdooit zienderogen. Hij blijkt ook een goed luisteraar en binnen 20 minuten is het of ze elkaar al jaren kennen. Ze lachen en zij begint steeds meer de mooie vrouw van vroeger te worden. Intussen zijn er nog een paar gasten binnen gekomen en wordt het zelfs sfeervol in het café. De hoed en het mantelpakje zitten steeds dichter bij elkaar en het gesprek is al lang op fluisterniveau. Hij pakt haar hand en zij kijkt hem in de ogen. Even staan ze op, hij helpt haar in haar jas en ze verdwijnen samen. De regen is opgehouden en in de blauwe lucht drijven spierwitte wolkjes.







zoeken
service
archief van deze rubriek:

rubrieken
ads



ads


ads
 
sluiten X